Մագաղաթյա հսկան
Յուրաքանչյուր ժողովուրդ ունի իր թանգարանը: Հայաստանում դա մատենադարանն է: Մատենադարանը նման է խորանի: Մատենադարան` այսինքն գրադարան, գրապահոց: Այնտեղ խոսում են շշուկով: Այնտեղ 16000 մատյան կա: Երբ հարձակվում էին թշնամիները, գրիչը` ընդօրինակողը, շալակն առած մատյանները, գնում էր ժողովրդի հետևից: Իսկ երբ կանգ էին առնում, նա նորից շարունակում էր արտագրել: Պատերազմների ժամանակ շատ գրքեր հրդեհվել են, գերի են տարվել: 1179 թվականին ոչնչացվել է տասը հազար հատոր: Իսկ մյուս պատերազմի ժամանակ հրդեհվել է Տաթևի համալսարանը: Գրքի վերջում հիշատակարաններ կան, որտեղ պատմվում է հարձակումների, պատերազմների մասին: Մատյանը եղել է սուր, որի միջոցով ժողովուրդը պայքարել է հանուն ազատության: Երևանի Մատենադարանի ցուցափեղկերից մեկում պահված է《Մշո Ճառընտիր》հանդիսավոր ճառերի ժողովածուն: Մատյանը կշռում է երկու փութ և աշխարհում ամենամեծ մագաղաթյա մատյանն է: Այն ստեղծվել է 1200 թվականին: Բաբերդում ապրող Աստվածատուր անունով մի այր ցանկանում է ունենալ մի մատյան: Նա փնտրում է ընդօրինակողի և գտնում Վարդան անունո...
Comments
Post a Comment