Եթե ես լինեի ջուրը, կապրեի պարզ, ինչպես ջուրը: Երբեք չէի կեղտոտի իմ ճանապարհը, կապրեի զուլալ կտաի իմ ջրից բոլորին որ բոլորը գոհ լինեին ես բնությունը անպես կջրեի որ մարդիկ չեին ուզենալ աղտոտել նույնը կենդանիներին այն հատվածները որոնք ուներին ջրի կարիք ես նրնանց կապահովեի ջրով որվհետև ջուրը մարդուն ամեն ինջով պետք է ջուրը մարդու երկրորդ կյանքն է իսկ այդպես ես հպարդ կլինեմ որ պատրաստեմ ամեն վարկյան մարդու կյանք փրկել իմ ամեն գնով ես կկարողանամ մարրդկանց երեխաներին ուրախացնել ես կկարողանամ աշխերհի ամեն մի հատվածին ջրել կեխտոտություները մաքրել ես ուրախ կլինեմ եթե լինեմ ջուրը:
Մագաղաթյա հսկան
Յուրաքանչյուր ժողովուրդ ունի իր թանգարանը: Հայաստանում դա մատենադարանն է: Մատենադարանը նման է խորանի: Մատենադարան` այսինքն գրադարան, գրապահոց: Այնտեղ խոսում են շշուկով: Այնտեղ 16000 մատյան կա: Երբ հարձակվում էին թշնամիները, գրիչը` ընդօրինակողը, շալակն առած մատյանները, գնում էր ժողովրդի հետևից: Իսկ երբ կանգ էին առնում, նա նորից շարունակում էր արտագրել: Պատերազմների ժամանակ շատ գրքեր հրդեհվել են, գերի են տարվել: 1179 թվականին ոչնչացվել է տասը հազար հատոր: Իսկ մյուս պատերազմի ժամանակ հրդեհվել է Տաթևի համալսարանը: Գրքի վերջում հիշատակարաններ կան, որտեղ պատմվում է հարձակումների, պատերազմների մասին: Մատյանը եղել է սուր, որի միջոցով ժողովուրդը պայքարել է հանուն ազատության: Երևանի Մատենադարանի ցուցափեղկերից մեկում պահված է《Մշո Ճառընտիր》հանդիսավոր ճառերի ժողովածուն: Մատյանը կշռում է երկու փութ և աշխարհում ամենամեծ մագաղաթյա մատյանն է: Այն ստեղծվել է 1200 թվականին: Բաբերդում ապրող Աստվածատուր անունով մի այր ցանկանում է ունենալ մի մատյան: Նա փնտրում է ընդօրինակողի և գտնում Վարդան անունո...
Comments
Post a Comment