Ես որ մնում էի մեր գյուղում ամեն առաոտ ժամը 8-ին 5 անգամ բղավում է աքլորը երբ գնում եմ լվացվելու տեսնումեմ որ Սասունը եշի վրա նստաց այդ վեդռոների դայնը էշի ոտքերի ձայնը երբ պիլիքաներից իջնում եմ լսում եմ հարեվանի ծիտիկների ձայնը այդ ժամանակ գյուղից մյուս մասը բվաղում են իրար ինջ որ բան են ասում իսկ երբ գնում եմ գյողամեջ լսումեմ կովերի հառաչոցը և շան հաչոցը այդպես է իմ որը սկսում:Ես որ մնում էի մեր գյուղում ամեն առաոտ ժամը 8-ին 5 անգամ բղավում է աքլորը երբ գնում եմ լվացվելու տեսնումեմ որ Սասունը եշի վրա նստաց այդ վեդռոների դայնը էշի ոտքերի ձայնը երբ պիլիքաներից իջնում եմ լսում եմ հարեվանի ծիտիկների ձայնը այդ ժամանակ գյուղից մյուս մասը բվաղում են իրար ինջ որ բան են ասում իսկ երբ գնում եմ գյողամեջ լսումեմ կովերի հառաչոցը և շան հաչոցը այդպես է իմ որը սկսում:
Մագաղաթյա հսկան
Յուրաքանչյուր ժողովուրդ ունի իր թանգարանը: Հայաստանում դա մատենադարանն է: Մատենադարանը նման է խորանի: Մատենադարան` այսինքն գրադարան, գրապահոց: Այնտեղ խոսում են շշուկով: Այնտեղ 16000 մատյան կա: Երբ հարձակվում էին թշնամիները, գրիչը` ընդօրինակողը, շալակն առած մատյանները, գնում էր ժողովրդի հետևից: Իսկ երբ կանգ էին առնում, նա նորից շարունակում էր արտագրել: Պատերազմների ժամանակ շատ գրքեր հրդեհվել են, գերի են տարվել: 1179 թվականին ոչնչացվել է տասը հազար հատոր: Իսկ մյուս պատերազմի ժամանակ հրդեհվել է Տաթևի համալսարանը: Գրքի վերջում հիշատակարաններ կան, որտեղ պատմվում է հարձակումների, պատերազմների մասին: Մատյանը եղել է սուր, որի միջոցով ժողովուրդը պայքարել է հանուն ազատության: Երևանի Մատենադարանի ցուցափեղկերից մեկում պահված է《Մշո Ճառընտիր》հանդիսավոր ճառերի ժողովածուն: Մատյանը կշռում է երկու փութ և աշխարհում ամենամեծ մագաղաթյա մատյանն է: Այն ստեղծվել է 1200 թվականին: Բաբերդում ապրող Աստվածատուր անունով մի այր ցանկանում է ունենալ մի մատյան: Նա փնտրում է ընդօրինակողի և գտնում Վարդան անունո...
Comments
Post a Comment